Słownik muzyczny Wyjaśnienie terminów na podstawie "Słowniczka muzycznego" Jerzego Habeli oraz "Encyklopedii muzyki" PWN.

Aby zobaczyć hasło, kliknij na literę znajdującą się nad nim.
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z
obbligato (wł.) - obowiązkowy. 1. w muzyce orkiestrowej oznacza głos instrumentalny, którego nie można opuścić (np. flauto obbligato), jako przeciwieństwo ad libitum. 2. w muzyce rozrywkowej z niezrozumiałych powodów ma znaczenie zupełnie przeciwne: oznacza możność pominięcia danego głosu instrumentalnego (tzw. obligat); zob. też ad libitum.
oeuvre (fr.) - dzieło; oeuvres completes = dzieła wszystkie; ouevre posthume = dzieło wydane po śmierci kompozytora; zob. opus.
oktawa - jest to interwał między I i VIII stopniem. Oktawa czysta składa się z 12 półtonów, oktawa zmniejszona - 11 półtonów, oktawa zwiększona - 13 półtonów.
oktet (z łac. octo = osiem) - 1. zespół złożony z ośmiu wykonawców. 2. utwór zbudowany według reguł cyklu sonatowego, przeznaczony na osiem instrumentów.
opus (łac. dzieło; skr. op.; fr. oeuvre) - jest to oznaczenie utworu lub niewielkiego zbioru utworów, zwykle numerowany wg kolejności wydawania dzieł przez kompozytorów. Technika ta była powszechnie stosowana w XIX wieku, obecnie zanika.
ordo (łac. porządek; l.mn. órdines) - powtarzające się lub zmienne grupy rytmiczne w utworach w rytmice modalnej.
orientale (wł.) - wschodni; określenie tytułowe utworów opartych na skalach dźwiękowych, rytmice lub melodyce ludów Wschodu.
ornamentyka (z łac. ornamentum = ozdoba) - 1. nauka o ozdobnikach. 2. stosowanie ozdobników w utworze; stąd np. pojęcie ornamentalnej melodii.
ossia (wł.) - albo; określenie w nutach wskazujące, że dany motyw, ozdobnik, frazę czy większą partię utworu można wykonać w inny, podany obok sposób, najczęściej w wersji ułatwionej.
ostinato (wł., dosł.: uporczywy) - wyrazisty motyw lub temat powtarzający się wielokrotnie i rytmicznie w utworze; najczęściej występuje w basie, jako tzw. basso ostinato.
 
Copyright (c) 2002-2007 by Tempus Fugit