Słownik muzyczny Wyjaśnienie terminów na podstawie "Słowniczka muzycznego" Jerzego Habeli oraz "Encyklopedii muzyki" PWN.

Aby zobaczyć hasło, kliknij na literę znajdującą się nad nim.
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z
maestoso (wł.) - majestatycznie; jest to określenie wykonawcze, często połączone z określeniem wolnego tempa (np. andante maestoso).
maggiore (wł.; fr. majeur) - tryb durowy, dur; określenie to jest stosowane w nutach, odnosi się ono do części lub odcinków utworu utrzymanych w równoległej tonacji durowej (np. w wariacjach, tańcach, w części środkowej scherzu - w tzw. trio, w marszu, w menuecie itp.), podczas gdy główna tonacja utworu jest molowa. Zob. też minore.
mano (wł.) - ręka, mano destra (skr. m.d.) - prawa ręka, mano sinistra (skr. m.s.) - lewa ręka; uwaga w nutach, zalecająca wykonanie danej partii przeciwną ręką, niż to zapis normalnie przewiduje, np. na fortepianie.
manualiter (łac. ręcznie) - termin ten w muzyce organowej oznacza wykonanie danej partii utworu tylko na manuale, bez użycia pedału.
manuał (wł. manuale, od mano = ręka, skr. M. lub man.) - jest to klawiatura ręczna w organach, w przeciwieństwie do nożnej, tzw. pedału. Zwykle organy posiadają 2 - 5 manuałów, z których każdy obsługuje pewną grupę głosów.
melodia (z gr. melodia = sposób śpiewania, szereg zespołów dźwięków) - jest to następstwo dźwięków różnej wysokości, które są ujęte w logiczną strukturę formalną, opartych na określonej prawidłowości rytmiczno-metrycznej.
minore (wł), mineur (fr., z łac. minor = mniejszy) - tryb molowy, moll; jest to określenie stosowane w nutach, które odnosi się do części lub odcinków utworu, utrzymanych w równoległej tonacji molowej (np. w wariacjach, w tańcach itp.), podczas gdy główna tonacja utworu jest durowa. Zob. też maggiore.
moderato (wł.) - jest to określenie tempa; oznacza umiarkowanie.
modulacja (z łac. modulatio - pierwotnie: zgodność, regularność w muzyce i poezji, później: zmiana) - 1. przejście melodyczne i harmoniczne z jednej tonacji do innej, utrwalone kadencją (zob. też zboczenie modulacyjne); w procesie modulacji istotną rolę odgrywa tzw. akord wprowadzający do nowej tonacji, którym w modulacji diatonicznej jest akord występujący w niezmiennej postaci, lecz w innej funkcji w dwóch różnych tonacjach, np. w tonacji wyjściowej i docelowej; modulacja chromatyczna polega na stosowaniu podwyższeń i obniżeń pewnych składników akordu wprowadzającego, co ułatwia szybsze wprowadzenie do odległych tonacji; w modulacji enharmonicznej wykorzystuje się możliwości zmiany nazwy i pisowni niektórych lub wszystkich składników akordu wprowadzającego, bez zmiany wysokości ich brzmienia. 2. zmienianie cech dźwięków (wysokości, barwy, głośności) w głosie śpiewaczym. 3. w radiofonii - proces nakładania się drgań elektrycznych (niskiej częstotliwości) na drgania fali elektromagnetycznej (tzw. fali nośnej, wysokiej częstotliwości), dokonujący się w radiostacji.
muzyka programowa - programowa muzyka
 
Copyright (c) 2002-2007 by Tempus Fugit